Groots én Wild | Luchtalarm Blog 2 |

- Dit blog is geschreven door Chantal Demarteau, verantwoordelijke voor de artistieke lijn van Groot Wild -

Almere is op zoek naar samenhang. Dat is ook niet zo gek voor een stad die vorig jaar nog maar veertig lentes jong was. Een stad ‘maken’ is het probleem niet. Men kan in principe midden in de polder een bouwproject starten waarmee een nieuwe stad is geboren. Maar hoe creëer je een identiteit en verbondenheid binnen een stad? Hoe breng je sociale cohesie tot stand? Groot Wild bestaat in de kern uit drie rasechte Almeerders die deze vraag vaak aan elkaar en aan zichzelf gesteld hebben. Hoe we tot stand zijn gekomen is een veelgehoorde vraag en daar poog ik in dit blog antwoord op te geven.

Onvrede als inspiratiebron
Ik zal maar direct toegeven dat de wens om een organisatie te starten voortkwam uit onvrede. Ik miste in Almere culturele en sociale samenhang. Er waren verschillende culturele eilandjes maar deze hadden nauwelijks interactie met elkaar. Ook de Almeerder zelf had, naar mijn idee, weinig binding met de stad, laat staan met het culturele aanbod. De continue confrontatie met dat alles was zowel irriterend als inspirerend. Nu ik er zo over nadenk was de basis voor mijn onvrede geboren tijdens het schrijven van mijn masterscriptie in 2010; een onderzoek naar de potentie van Almere om culturele hoofdstad van Europa te worden in 2018. Hierin kwamen onderwerpen naar voren als de invloed van cultuur voor New Towns maar ook wat het cultuuraanbod bij kan dragen aan burgerschap en stedelijke identiteit.

Cultuur als cement van de samenleving
Een groot aandeel van mijn scriptie bestond uit interviews met verschillende mensen uit het Almeerse culturele veld. Zij beaamden mijn these; cultuur fungeert als ‘cement van de samenleving’. Kunst zorgt voor ontmoetingen tussen inwoners van een stad, die ontmoetingen leveren een bijdrage aan de ontwikkeling van de identiteit van de stad.
Waar bleven die ontmoetingen dan? Hoe kun je ontmoetingen creëren wanneer je in een stad voornamelijk aanbod hebt dat zich afspeelt in een theaterzaal? Daar moest naar mijn idee verandering in komen. En ja, daar voelde ik haast bij. Als Almeerder, als podiumkunstenaar en als vrouw met ambitie was deze drang onontkoombaar.

GrootWild-4052.jpg

Culturele identiteit van Ally
Almere moet haar culturele identiteit nog gaan ontwikkelen. Op dit moment kijkt Almere nog te veel naar andere grote steden als haar grote voorbeeld. Naar mijn idee moet Almere juist kijken naar wat haar onderscheidt ten opzichte van andere steden, wat ons bezighoudt en bij elkaar brengt. Hier moeten de cultuurmakers op insteken zodat het culturele aanbod bijdraagt aan de (culturele) identiteit van Almere. Dit betekent dat het van belang is dat de cultuurmakers uit Almere komen of ten minste een sterke band hebben met de stad. 

De geboorte van Groot Wild
In 2013 ontstond het idee voor het oprichten van een organisatie. Ik had de behoefte om de vragen en thema's die in mijn hoofd bleven rondslingeren onder één noemer tot uiting te kunnen brengen. Toentertijd was het nog niet duidelijk dat het Groot Wild zou gaan heten. Het heeft lang geduurd voordat we een definitieve naam hadden gekozen. Het kiezen van een naam is ook heel ingewikkeld. Het is alsof je een naam voor je eigen kind moet verzinnen. En net als een kind wil je een organisatie wel een naam geven die bij haar past. Ze zit er immers haar hele leven mee opgescheept en het is bepalend voor haar imago. Je wilt natuurlijk dat zij zich ook in haar pubertijd en adolecentie en uiteindelijk in haar volwassen leven nog prettig voelt bij haar naam. Het was dus zaak om onze missie helder te hebben alvorens wij onze naam zouden bepalen. Uiteindelijk hebben wij na vele brainstormsessies besloten dat ze Groot Wild zou gaan heten.

Verbinding
Ik wilde weg van de gebane paden van de podiumkunsten. Ik wilde de wildernis in op zoek naar verbinding met Almere in thematiek, locaties en bewoners. Weg van de hokjes waarin de verschillende diciplines opereren op weg naar een gezamenlijke- brede kunstbeleving. Theater zonder drempels, theater dat zichtbaar is voor iedereen. Geen theater met grote woorden maar met Grote daden. Verbinding is het sleutelwoord.

Groot Wild
Groot Wild denkt niet in hokjes maar staat voor diversiteit zowel in disciplines, leeftijden en culturele achtergronden. Diversiteit als afspiegeling van de Almeerse samenleving. Theater over het hier en nu en daarmee theater dat de stad vertegenwoordigd zoals zij is; een New Town, een grote stad,  een diverse stad in ieder opzicht. 

Nu kan ik dat doen, met Groot Wild, met mijn twee collega's: Biza en Melissa, met de missie die we hebben en met Almere en al haar mogelijkheden.  Wij maken de stad, de stad maakt ons.

Chronisch multitasken & gezonde patronen | Luchtalarm Blog 1 |

- Dit blog is geschreven door Biza Shalmashi, verantwoordelijk voor de Zakelijke en PR gerelateerde aangelegenheden bij Groot Wild -


Mijn multitasking skills en ‘vechtersmentaliteit’ hebben me in veel situaties bijgestaan. Maar de keerzijde, dáár ga ik het nu over hebben. Het schrijven van dit blog heeft me om en nabij 100 uurtjes tik- en denkwerk gekost. Hoe het komt dat ik in slowmotion schrijf? 

Overdrivemodus
Potentievolle projecten voor Groot Wild schoten continu door mijn hoofd, slapen werd steeds vaker het s’nachts bijschaven van projectplannen, begrotingen en conceptmails. Ik communiceerde alles met mijn collega’s, de hele dag door. Ik zag overal verbeterpunten, loslaten zag ik niet als optie. De continue stress gaf ook een kick. Elke overwonnen horde voelde als een persoonlijke overwinning, als een injectie van kracht in mijn wezen. Maar het was het nooit goed genoeg, er kon altijd iets beter, veel beter. Lichamelijke klachten passeerden jarenlang de revue, slechte nachtrust, paniekaanvallen, vermoeidheid en spanningshoofdpijn. De huisarts stuurde me na ieder bezoek weer naar huis met het woordje 'stress'. Stress? Maar ik vind alles wat ik doe leuk, waar heb ik dan stress van?

Doorgeschoten
Ik verhuisde naar Almere, liet de grote stad voor wat het was en zocht stabiliteit. In mijn zoektocht naar stabiliteit dacht ik er goed aan te doen om er een baan bij te zoeken, eentje die niet projectgebonden was, zoals dat in de cultuursector vaak wel het geval is. De 'extra' baan had ik gevonden, maar de overdrivemodus waaraan ik wilde ontsnappen bleef. Geleidelijk aan huilde ik meer, maakte ik fouten die voorheen ondenkbaar waren, werd de moeheid erger, was ik vaker aan het hyperventileren en voelde ik een beklemmende druk op de borst. Slapen werd een steeds grotere opgave, ademhalen ook. Op een vrijdagmiddag ging het echt mis. De hyperventilatie-aanvallen volgden elkaar in zo'n rap tempo op dat het continu aanwezig was. Ieder geluid leek een paar gradaties harder te zijn geworden. Het pijnigde mijn zenuwstelsel. Ik raakte aan bed gekluisterd en kon alleen maar huilen. Ik voelde me een complete mislukkeling. Met mij belanden vele Nederlanders in een soortgelijke situatie; 1 op de 5 werknemers heeft te kampen met burn-out gerelateerde klachten.
 

14692471997_aa360acf66_b.jpg


Crisis? 
Of ik denk dat het vreemd is dat ik dit op mijn dertigste meemaak? Niet echt. Uit cijfers van het CBS blijkt dat een op de zeven mensen tussen 25 en 35 jaar oud met burn-outklachten rondloopt. Een overgangsfase, van de ene naar de andere fase in het leven, kan mensen over de richel duwen. Ik zit in een switch van jong en ambitieus zijn naar een soort van gezondere versie van een volwassen vrouw worden. Eentje die content is én over voldoende zelfvertrouwen beschikt, waardoor bewijsdrang en perfectionisme er niet meer zodanig toe doen. Iemand die zichzelf niet wegcijfert omwille van ‘het hogere goed’, kunst en de maatschappij in mijn geval.

Balans is geen saaie flatline
Tot mijn genoegen ben ik er de afgelopen periode achter gekomen dat ik óók geen gewaarwording van mijn angstbeeld hoef te worden; de passieve op de bank hangende ambitieloze bangerd in een huis met heel veel beige. Ik mag best af en toe een dag met een slechte serie op de bank liggen, en ik mag net zo goed zo nu en dan lyrisch zijn en een poosje ratelen over een nieuw concept voor Groot Wild. Balans is geen flatline, het leven hoeft geen groundhog day te zijn met een aaneenschakeling van identieke dagen. Gezonde balans is een flatline met uitspattingsmarges die je mentale gezondheid niet structureel aantasten. Overigens weet ik dat 'uitspattingsmarges' geen bestaande term is, maar het duidt prima wat ik duiden wil. 

Nieuwe patronen
De cultuursector is een sector die relatief weinig erkenning krijgt en daarmee ook weinig stabiliteit kent. Een sector waarvan de waarde zich niet in valuta laat uitdrukken, maar een sector waarbij de intrinsieke motivatie om erin te belanden vaak des te hoger is. De hoge werklast en emotionele betrokkenheid zijn vaak omstandigheden waardoor werknemers burn-out raken. Persoonlijke stabiliteit is een voorwaarde om in een sector als deze overeind te blijven. Het traject van herstel is een ellenlange weg, geen quick fix. Ik voel me gezegend met ieder inzicht dat ik opdoe. Met deze nieuwe inzichten ontwikkel ik gaandeweg nieuwe patronen, in denken en doen. Patronen die voor mij gezonder zijn, en een gezondere versie van mij is gezonder voor mijn collega’s, voor mijn werk, voor mijn naasten én voor Groot Wild.

Ik sta nog aan het begin van mijn herstel, dus tips and tricks van andere cultuurminnende youngster die hier persoonlijke ervaring mee hebben zijn meer dan welkom!